 |
 |
 |
|
Έγιναν και οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Σε κλίμα υπερψήφισης ή καταψήφισης του μνημονίου και με ένα πολύ μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος να απέχει σχεδόν επιδεικτικά. Τα αποτελέσματα είναι πλέον γνωστά αλλά η ερμηνεία τους ποικίλλει ανάλογα με την πλευρά που στέκει όποιος προσπαθεί να τα εξηγήσει. Είναι από εκείνες τις εκλογές που οι νικητές δεν μπορούν να ξεσαλώσουν για την επιτυχία τους αλλά ούτε και οι ηττημένοι χάσανε τόσο που να μην διορθώνεται. Είναι και τα νέα μέτρα που πρέπει να παρθούν λόγω της αναθεώρησης του ελλείμματος του 2009. Το γεγονός είναι ότι εντός του συγκεκριμένου κλίματος δεν ήταν δυνατόν να αναδειχθούν στο βαθμό που θα έπρεπε μέσα από τον δημόσιο διάλογο οι προτεραιότητες και οι προτεινόμενες πολιτικές των υποψήφιων δημάρχων και περιφερειαρχών. Και ενώ η κατάσταση είναι γενικά ζοφερή λόγω γενικής ακινησίας των πραγμάτων, αναπάντεχα σε αυτές τις εκλογές εκλέχτηκαν δύο δήμαρχοι για τους οποίους έχουμε κάθε λόγο να χαιρόμαστε. Ο Γιώργος ο Καμίνης στην Αθήνα και ο Γιάννης Μπουτάρης στην Θεσσαλονίκη. Εκλέχτηκαν σε μια συγκυρία που υποχωρούν οι ιδεολογίες και τα κόμματα δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν με επιτυχία στο συνταγματικό τους ρόλο, σε μια χρονική στιγμή που οι εκπρόσωποι του λαϊκισμού προβάλουν σαν η διάδοχη κατάσταση των κομματικών δημάρχων. Αυτήν ακριβώς τη στιγμή η κοινωνία των πολιτών έδωσε διπλή μάχη και την κέρδισε. Ο μεν Γιώργος Καμίνης εκλέχτηκε παρά την εντυπωσιακή επίθεση που δέχθηκε για την πολιτεία του στη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη, θέση από την οποία έδωσε μάχες απαιτώντας ίση μεταχείριση για όλους τους πολίτες της χώρας ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας κτλ. Συνέβη το παράδοξο παράλληλα με την ένταση των επιθέσεων να ανεβαίνει το ποσοστό του. Τελικά κέρδισε μάλλον άνετα και με διαφορά 4% τον αντίπαλο του ο οποίος δεν ήταν μόνο ο Νικήτας Κακλαμάνης αλλά και η εικοσιτετράχρονη κυριαρχία συγκεκριμένων αντιλήψεων στην πρωτεύουσα. Ο δε Γιάννης Μπουτάρης, παρά το ότι εναντίον του κινήθηκαν "Θεοί και Δαίμονες" -όπως λεέι καιο λαός- αλλά και η εικοσιτετράχρονη κυριαρχία συγκεκριμένων αντιλήψεων στη Θεσσαλονίκη, κατάφερε με μεγάλη δυσκολία ομολογουμένως να νικήσει τον Κώστα Γκιουλέκα. Υπάρχουν και άλλα παραδείγματα δημάρχων που η εκλογή τους είναι σημαντική και οφείλουμε να την υποστηρίξουμε ανάλογα. Η εκλογή όμως των δύο συγκεκριμένων δημάρχων δίνει ελπίδες για τη δύναμη της κοινωνίας των πολιτών και σαν τέτοια αποκτά εμβληματικές διαστάσεις. |
