 |
 |
 |
|
Μην αφήσετε να σας ξεγελάσει το ποίημα. Άλλωστε, είναι του Κ. Καβάφη. Ο Επιβάτης της Ελευθεροτυπίας δανείζεται τους στίχους για να αναδείξει αυτό που κατά τη γνώμη μας είναι το σημαντικότερο σήμερα: το πρόβλημα της δημοκρατικής συμμετοχής, ξανά και ξανά.
από τον Επιβάτη Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ. Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Aποικία δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία, και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός, ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός να φέρουμε Πολιτικό Aναμορφωτή. Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία είναι που κάμνουνε μια ιστορία μεγάλη κάθε πράγμα οι Aναμορφωταί αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι, για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν, κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν, με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής. Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες. Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη• η κατοχή σας είν’ επισφαλής: η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Aποικίες. Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή, κι από την άλληνα την συναφή, κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική• είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τί να γίνει; σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη. Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε, βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε• πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς. Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία, κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς, απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία, να δούμε τι απομένει πια, μετά τόση δεινότητα χειρουργική. Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός. Να μη βιαζόμεθα• είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία. Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια. Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Aποικία. Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια; Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός. Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, 1928 Το δυσάρεστο δεν είναι ούτε ότι έφθασε ο καιρός, ούτε ότι εμείς, η Ελλάδα, είμαστε τώρα πιά μια Αποικία της ισχυρής Ευρώπης. Το δυσάρεστο είναι ότι συνηθισμένοι, χρόνια τώρα, να ζητάμε την προστασία Αναμορφωτών, αποποιηθήκαμε κάθε είδους επιβλαβούς ευθύνης απέναντι στον εαυτό μας, με αποτέλεσμα να τον χάσουμε. Η προστασία και η ασφάλεια προϋποθέτουν την υποταγή. Η ελευθερία προϋποθέτει την ευθύνη. Έχουμε ήδη διαλέξει; |
