 |
 |
 |
|
Ως γνωστόν, η εύρεση εργασίας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Επίσης όμως δεν είναι απαραιτήτως μοναχική! Υπάρχουν υπηρεσίες που μπορούν να βοηθήσουν τη διαδικασία αναζήτησης και να την υποστηρίξουν με διάφορους πρακτικούς τρόπους. Μια από αυτές, το εργαστήρι στήριξης στην εύρεση εργασίας του ΝΟΣΤΟΥ, παρουσιάζουμε παρακάτω. Η υπογράφουσα, ως μη άμεσα εμπλεκόμενη, αναλαμβάνει ρόλο παρατηρήτριας.
από τη Σοφία Πράπα Η πρόσβαση στην πληροφόρηση… Για κάποιους ανθρώπους η πρόσβαση στα μέσα πληροφόρησης, εφημερίδες, internet, καθώς και η «πεπατημένη οδός» της προσέγγισης του εργοδότη -αποστολής βιογραφικού-συμπλήρωσης αιτήσεων, η συνέντευξη κλπ., είναι μια διαδικασία γνωστή και οικεία. Για κάποιους ανθρώπους είναι επίσης δεδομένο πως έχουν ένα δίκτυο ατόμων να ρωτήσουν, να απευθυνθούν ή απλά να ακούσουν μια κουβέντα στήριξης στον αγώνα που δίνουν. …δεν είναι για όλους δεδομένη Για κάποιους άλλους ανθρώπους όμως τα πράγματα δεν είναι εξίσου εύκολα, ενώ η ανάγκη εύρεσης εργασίας είναι επιτακτική και άμεση. Για αυτούς τους ανθρώπους υπάρχει μια πάγια δράση της Ε.Κ.ΠΟ.Σ.Π.Ο «ΝΟΣΤΟΣ». Μία συγκεκριμένη μέρα την εβδομάδα και για ένα τρίωρο, οι πόρτες είναι ανοιχτές και οποιοδήποτε άνεργο άτομο μπορεί να χρησιμοποιήσει εφημερίδες, υπολογιστή, τηλέφωνο για να πάρει την πληροφόρηση που χρειάζεται και να επικοινωνήσει με πιθανούς εργοδότες. Το πιο σημαντικό όμως είναι πως υπάρχουν δίπλα τους εξειδικευμένα στελέχη για να διαχειρισθούν απορίες, ερωτηματικά και τεχνικές καθώς και να στηρίξουν την προσπάθεια τους βήμα- βήμα. Η κρίσιμη μέρα της εβδομάδας Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν τι διαδραματίζεται κάθε εβδομάδα στα γραφεία του Νόστου: Είναι μεσημεράκι της μέρας που είναι αφιερωμένη στο Εργαστήρι ή κοινώς επονομαζόμενο Job Club. Ανεβαίνω στο γραφείο μου και τα ακούσματα, οι εικόνες, διαδέχονται η μια την άλλη. Βλέπω τη Δώρα να κρατάει τις εφημερίδες και να συνεννοείται με τις συναδέλφους της για φωτοτυπίες. Η Κυριακή κοιτάζει στο internet σε διάφορες ιστοσελίδες αγγελίες για δουλειά. Το κουδούνι χτυπάει ασταμάτητα. “Γεια σας ήρθα για το Job Club” Η Λένα απαντά “είναι η πρώτη φορά ή έχετε ξαναέρθει;” “Έχω ξαναέρθει και έχω βιογραφικό.” “Ωραία, θα πάτε στην αίθουσα 1.” Η Μεταξία είναι στη αίθουσα 1. “Τι δουλειά ακριβώς ψάχνετε; Τι ξέρετε να κάνετε;” Η Μαίρη είναι στην αίθουσα 2. Επιβλέπει και συντονίζει όσους παίρνουν τηλέφωνο για να ρωτήσουν για τις αγγελίες που ενδιαφέρονται. Η Δώρα ανεβαίνει στο δεύτερο όροφο του κτιρίου όπου είναι τα διοικητικά στελέχη του φορέα. “Να εκτυπώσω μερικά βιογραφικά εδώ γιατί κάτω δεν υπάρχει διαθέσιμος υπολογιστής; Α! και να χρησιμοποιήσουμε και τη μεγάλη αίθουσα γιατί ο 1ος όροφος είναι γεμάτος και γίνεται πανικός. Ποτηράκια μιας χρήσεως που έχετε γιατί μας τελείωσαν; Ίσως χρειαστούμε βοήθεια, να πάρετε κάποια τηλέφωνα γιατί δεν προλαβαίνουμε!” “Νίκο, μήπως υπάρχει διαθέσιμος υπολογιστής;” Η Δέσποινα συνεννοείται για ένα meeting. “Όχι, αυτή τη μέρα δεν γίνεται να χρησιμοποιήσουμε το χώρο και τα κορίτσια δεν μπορούν. Είναι το Job Club.” “Που είναι αυτή η διεύθυνση και πως φτάνω εκεί;” Η Λένα του δείχνει πως να ψάξει στο internet. Οι διάλογοι συνεχίζονται. “Πρέπει να είσαι ευγενικός, καλοντυμένος, να είσαι στην ώρα σου, μην καθυστερήσεις- καλύτερα να ξεκινήσεις νωρίτερα από το σπίτι σου. Θα τα καταφέρεις, μην έχεις άγχος.” “Έχω πάει σε τόσες δουλειές. Σε πόσες ακόμη μέχρι να βρω;” “Θα συνεχίσουμε για όσες φορές πρέπει. Στο τέλος θα τα καταφέρεις.” Κατά τις 15:00, σιγά-σιγά ο κόσμος αποχωρεί με ένα χαρτάκι στο χέρι που έχει διευθύνσεις και τηλέφωνα, ένα βιογραφικό με μιαν ελπίδα ακόμη. Τα κορίτσια μαζεύουν τις εφημερίδες τα ποτηράκια, τα στυλό, ένα κουτί με σοκολατάκια και ένα μήνυμα με μια μόνο λέξη “Ευχαριστώ.” 50 άτομα πέρασαν σήμερα από εδώ, είναι ο απολογισμός. Στο τέλος της μέρας Η πόρτα κλείνει και πίσω της ένα αφισάκι. «Η εύρεση εργασίας δεν είναι μια μοναχική υπόθεση. Η πόρτα του φορέα μας είναι ανοιχτή για όποιον ψάχνει για δουλειά και εξειδικευμένα στελέχη είναι στο πλάϊ σας». |
