Editorial

Είτε το έχουμε συνειδητοποιήσει είτε όχι είμαστε στις παρυφές του πιο δύσκολου χειμώνα της δεκαετίας. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού εκτινάχθηκε σε δυσθεώρητα ύψη και η ανεργία καλπάζει. Η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία δίνει ποσοστό ανεργίας 9,6% για τον Ιούλιο του 2009, η ΓΣΕΕ μιλάει για ανεργία που τρέχει πλέον με ρυθμούς που ξεπερνούν το 15%. Ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών βρίσκει χαμηλά τα νούμερα της ΕΣΥΕ. Τα νούμερα και τα ποσοστά αντιστοιχούν βέβαια σε ανθρώπινες υπάρξεις που κατακλύζουν φορείς και υπηρεσίες που αγωνίζονται για την καταπολέμηση της ανεργίας. Η κοινωνική υπηρεσία του ΝΟΣΤΟΥ κατακλύζεται καθημερινά από συνανθρώπους μας που αγωνίζονται για να βρουν μια δουλειά και ας είναι part time, ας είναι και «μαύρη». Είναι καιρός πια αλλά και αναγκαίο η Πολιτεία να στηριχτεί και να στηρίξει εμπράκτως το έργο φορέων και οργανώσεων όπως ο ΝΟΣΤΟΣ.

Επικροτούμε την πρόθεση της κυβέρνησης να δώσει ψήφο στις δημοτικές εκλογές στους μετανάστες με όποιες προϋποθέσεις απαιτούνται. Έτσι «βάζει στον χάρτη» ανθρώπους που αντιμετωπίζονται σαν να μην υπάρχουν όταν πρόκειται να τους αναγνωριστούν δικαιώματα(ενώ είναι υπαρκτοί όσον αφορά στις υποχρεώσεις τους). Για να δούμε τώρα τι θα κάνουν υποψήφιοι δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι. Εμείς ελπίζουμε ότι θα συμμαζέψουν τους απαράδεκτους χώρους και θα καλυτερέψουν τις συνθήκες εξυπηρέτησης από τις δημοτικές υπηρεσίες των μεταναστών. Επίσης ελπίζουμε ότι θα καθαρίζουν συχνότερα και καλύτερα τις συνοικίες που μένουν μετανάστες και σήμερα σε κάποιους Δήμους βρωμάνε κυριολεκτικά. Να περιμένουμε βέβαια να υλοποιηθεί η πρόθεση της κυβέρνησης.

Στο τεύχος Νοεμβρίου ο Κωστής Παπαϊωάννου, Πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, δίνει συνέντευξη στις συνεργάτιδες Κυριακή Τριπερίνα και Λιλίκα Τρικαλινού. Η πεποίθηση ότι συχνά στην Ελλάδα τα δικαιώματα κακοπαθαίνουν, ίσως και γιατί εμείς οι ίδιοι δεν τα παίρνουμε στα σοβαρά, μας ώθησαν να μάθουμε περισσότερα για την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που είδαμε συχνά να τοποθετείται στο δημόσιο διάλογο για διάφορα φλέγοντα θέματα. Ο Κωστής Παπαϊωάννου μας προσγειώνει λέγοντας μεταξύ άλλων ότι: Οι αποφάσεις της ΕΕΔΑ δεν είναι δεσμευτικές. Ο ρόλος της είναι καθαρά γνωμοδοτικός όπως ορίζει και ο συστατικός της νόμος 2667/1999 σύμφωνα με τον οποίο: «η Επιτροπή αποτελεί συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας σε θέματα προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου».

Η Δέσποινα Γεωργιάδου, αναλύει ένα πρόγραμμα του χρηματοδοτικού μηχανισμού του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου που βασίζεται στην συνεργασία μη κυβερνητικών οργανώσεων και οργανισμών του δημόσιου τομέα. Είναι σημαντικό ότι οι φορείς που συνεργάζονται για την υλοποίηση του, έχουν προ-τυποποιήσει τις υπηρεσίες και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν ως αποτέλεσμα της προηγούμενης συνεργασίας τους και έχουν δικτυωθεί μέσω ηλεκτρονικού συστήματος ώστε να αποτυπώνουν την δουλειά τους με ενιαίο τρόπο, να συντονίζονται καλύτερα και να παρέχουν αποτελεσματικότερες υπηρεσίες.

Ο Νίκος Χριστάκος, αντλώντας εικόνες και από πρόσφατη επίσκεψη στην Γερμανία στο πλαίσιο προγράμματος Leonardo, γράφει για τη διαχείριση της διαφορετικότητας στις επιχειρήσεις. “Η έννοια της Διαχείρισης της Διαφορετικότητας…”, γράφει ο κος Χριστάκος, «… έγινε ευρέως γνωστή στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν άρχισε να αναγνωρίζεται η πολυπολιτισμικότητα της κοινωνίας και η αντανάκλασή της στις επιχειρήσεις. Ο εμπνευστής της έννοιας Roosevelt Thomas ήταν αυτός που πρώτος επεσήμανε ότι, αντί να προσπαθούν να αλλάξουν την κουλτούρα του πολυμορφικού προσωπικού τους, οι ίδιες οι επιχειρήσεις θα έπρεπε να αλλάξουν την δική τους κουλτούρα».

Η Σοφία Πράπα, γράφει ως παρατηρητής για το job club του Νόστου. «Όπως είναι γνωστό …», λέει η ίδια, « …η εύρεση εργασίας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση. Επίσης όμως δεν είναι απαραιτήτως μοναχική! Υπάρχουν υπηρεσίες που μπορούν να βοηθήσουν τη διαδικασία αναζήτησης και να την υποστηρίξουν με διάφορους πρακτικούς τρόπους. Μια από αυτές, είναι το εργαστήρι στήριξης στην εύρεση εργασίας του ΝΟΣΤΟΥ».

Η Σίσσυ Ανδριτσοπούλου, γράφει για την αξιοπρεπή εργασία. «Παρόλο που οι περισσότεροι καταλαβαίνουμε …», λέει η ίδια, « …περίπου το ίδιο όταν μιλάμε για αναξιοπρέπεια στην εργασία , το ερώτημα που τίθεται είναι πώς ορίζεται το αντίθετο, δηλαδή, η αξιοπρέπεια στην εργασία". Αν και η έννοια της αξιοπρεπούς εργασίας είναι παλιά, οι αναζητήσεις για το ποιές είναι οι διάφορες συνιστώσες που την ορίζουν, βρίσκονται αυτήν την στιγμή στην πρωτοπορία της έρευνας.

Η Μαρία Δέδε, γράφει για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η ίδια , γνωρίζοντας την ελληνική νομοθεσία, στην προσπάθεια της να γράψει στο ελληνικό δημοτικό σχολείο δύο παιδιά αιτούντα άσυλο που δεν μιλούσαν ελληνικά. Σκεφτείτε ότι πριν είχαν προσπαθήσει οι δύστυχοι γονείς τους. Από τον Άννα στον Καϊάφα λέει ο σοφός λαός μας προκειμένου να περιγράψει συμπεριφορές της γραφειοκρατίας που νομίζαμε ότι μόνο στα βιβλία του Κάφκα θα συναντούσαμε πια.

Η Δήμητρα Παπαζαφειράτου σχολιάζει τις περιπέτειες της τρίτης ηλικίας μόλις αυτή χρειασθεί κάτι περισσότερο από το σύστημα δημόσιας υγείας. Όσες ασφαλιστικές εισφορές και αν έχεις πληρώσει, όσα χρόνια και αν έχεις δουλέψει, το ελληνικό σύστημα δημόσιας υγείας σου προσφέρει τις ίδιες ακριβώς υπηρεσίες που θα σου προσέφερε ακόμα και αν δεν είχες δουλέψει ούτε μία μέρα. Ισότητα στην μεταχείριση αλλά πολύ χαμηλό επίπεδο υπηρεσιών. Και αν μεν έχεις κάποιο κομπόδεμα έχει καλώς, αν όχι την «έβαψες».

Στην καυτή πατάτα η συντακτική ομάδα του περιοδικού αναφέρεται σε μια ιστορία ψηφιακής τρέλας. Η Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ψηφιακή Σύγκλιση» κυκλοφόρησε από τις αρχές του 2009 μια πρόσκληση η οποία περιείχε ως δυνητικούς δικαιούχους και τις ΜΚΟ με ξεκάθαρες υποτίθεται προϋποθέσεις (δύσκολες και δαπανηρές). Όταν κάποια από αυτές καταβάλλοντας το σχετικό κόστος προκειμένου να εκπληρώσει τις προϋποθέσεις έστειλε συγκεκριμένη πρόταση, τότε άρχισε το «καλαματιανό». «Λυπούμαστε, δεν έχετε δηλώσει κάποια υπηρεσία του δημοσίου ως φορέα χρηματοδότησης, άρα δεν μπορούμε να δεχτούμε την πρόταση για τυπικούς λόγους» λέει η «Ψηφιακή Σύγκλιση». «Υποδείξτε μας το θεσμικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο κάποιος φορέας του δημοσίου μπορεί να αναλάβει την υποχρέωση εγγραφής στον προϋπολογισμό του , σε περίπτωση έγκρισης της πρότασης , του σχετικού ποσού», απαντά η ΜΚΟ. «Α αυτό είναι δικό σας θέμα, πηγαίνετε σε όποιους φορείς γνωρίζετε από άλλες συνεργασίες, και αυτοί θα σας υπογράψουν» ανταπαντά η «Ψηφιακή Σύγκλιση». Έχουμε φτάσει στις αρχές Νοεμβρίου και ακόμα δεν έχουν δώσει λύση στο πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Το βέβαιο είναι ότι κάτι «μαγειρεύουν», αλλά και η ΜΚΟ θα προσπαθήσει να βρει το δίκιο της.

Στις αντιλογίες ο Γιάννης, 27 χρονών, οικονομολόγος, περιστασιακά εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα και τελώντας μονίμως σε κατάσταση αναζήτησης εργασίας, υπεραμύνεται της κατάργησης των προγραμμάτων stage στον δημόσιο τομέα. Αντίθετα η Μαρίνα, 26 χρονών, οικονομολόγος, απασχολούμενη σε δημόσια υπηρεσία μέσω stage, δεν συμφωνεί με την κατάργηση των προγραμμάτων αυτών στο χώρο του δημοσίου και επιχειρηματολογεί ανάλογα.